Productieproces - persglas

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Productieproces

Wetenswaardig

Het persen van glas in mallen wordt als volgt gedaan: Er wordt van metaal een mal gemaakt met de contra vormen en de motieven die men wilde hebben. Voor de binnenkant werd een gladde mal gemaakt, zodat er tussen een dunne laag al dan niet met motieven versierd glas ontstond. De randen van de mal zijn dikwijls te zien, maar in de loop van de tijd werd er ook slim gebruik van gemaakt, zodat ze niet meer opvielen. Het proces was eerst nog handmatig, later persen met luchtdruk tot het volledig door computers en machines gecontroleerde proces zoals je dat bij flessenfabricage ziet. Om het glas harder te maken werd het nog een tweede keer verhit. De ruwe slijpranden werden weg geslepen. Diezelfde mechanisatie zie je bij het slijpen, etsen en graveren van glas. Oorspronkelijk handwerk, maar met de technieken van tegenwoordig kan dat ook machinaal. Bij het oudere glaswerk zijn de maten van dezelfde voorwerpen vaak niet exact gelijk. Dat heeft met grote van de ingebrachte klomp heet glas te maken. Toen was het slijpen o.a. ook nog handwerk. In tegenwoordige fabrieken moeten glazen b.v. exact gelijk zijn om bij het slijp- of etsproces goed uit de verf te komen. Anders lopen de moderne machines vast.

De kleuren van het glas worden verkregen door er verschillende metaaloxiden toe te voegen: IJzer – bruin, chroom – groen, kobalt- blauw, selenium – rood, uraan – geel/groen en ijzer en koolstof dat zwart oplevert. Bij het oudere persglas is dikwijls de beschikbaarheid van bepaalde grondstoffen en de onzuivere toevoeging van hoeveelheden de oorzaak van kleurverschillen. In landen met beperkte invoer, zoals dat in de (voormalige) Oostblok landen nogal eens voorkwam, kon de kleur wekelijks licht verschillen. Het bekende Anna groene glas mocht op een goed moment niet meer gemaakt omdat uraan werd toegevoegd, hetgeen nogal ongezond is.
Ook de mode van het moment was van invloed op de kleur die werd gemaakt. Zo kwamen de zwarte onder schotels eind 1950’s erg in zwang en weer iets later kwam het aanbieden van sets glas in vier of zes verschillende kleuren weer heel erg in de mode. Bekend is de toepassing die Tiffany voor glas bedacht, glas in loodachtige mozaïeken. In mijn verzameling heb ik wel wat voorbeelden van andere kleuren maar om de voorbeelden compleet te maken heb ik gezocht naar voorbeelden van anderen. Waar mogelijk geef ik de bron aan.

Landzicht + 874a
276
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu