Historie - persglas

Zoeken
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Historie

Wetenswaardig

Een van de oudste manieren om glas te maken is om het onder druk in een vorm te persen. Dit deden de Egyptenaren al meer dan 3000 jaar geleden. Het blazen van glas werd rond de 2000 jaar geleden ontdekt in Syrië en aangezien Syrië in die tijd tot het Romeinse Rijk behoorde, werd glas ook langzaam in Europa bekend. Hier in het Noorden van Europa ging de belangstelling naast de toepassing in flessen e.d. ook uit naar de toepassing in het vlakke glas, als vensterglas. Het is hier veel kouder dan in b.v. Syrië. Dus iets wat licht doorlaat en geen koude wind was zeer welkom. Lang bleef het glas min of meer ondoorzichtig, pas na 1600 kwam hier langzaam verbetering in. Dit had te maken met de zuiverheid van de grondstoffen.
Rijkere mensen ontdekten  rond 1200 de voordelen van vensterglas ten opzichte van de tot dan gebruikelijke materialen om vensters af te dichten. Het gewone volk leeft nog in huizen zonder vensteropening of sluit de vensters af met houten luiken, geolied linnen, perkament, visblazen. Rond 1300 wordt het vensterglas niet alleen in kerken, kastelen en stadhuizen maar ook in grote boerderijen gebruikt. Er waren twee manieren om vensterglas te vervaardigen in die tijd: slingerglas en cilinderglas.

  • Slingerglas: Deze techniek om vlak glas te maken werd in de vierde eeuw in Duitsland uitgevonden. Men neemt aan de glas pijp een bol glasmassa uit de oven en blaast deze op. De bol glas wordt op een plaat plat gedrukt. Aan het andere einde van de bol wordt een ijzeren staf, het pontilijzer, aangezet en men laat de blaaspijp afspringen. De opening wordt opgerekt, zodat een soort schaal ontstaat. De 'schaal' wordt rond geslingerd, zodat een ronde vlakke schijf ontstaat. De schijf wordt opgedeeld in het middenstuk met de aanzet van het pontilijzer en de vlakke stukken worden ruitvormig opgesneden.
  • Cilinderglas: Het is mogelijk dat ook de Romeinen al op deze manier glas hebben gemaakt. Zeker is dat het cilinderglas al vanaf de vroege Middeleeuwen bekend was. Tot het begin van de 20e eeuw bleef het de meest gebruikte vorm van vensterglas. De stappen waren als volgt: Met de blaaspijp wordt een bol vloeiende glasmassa uit de oven genomen. De bol wordt opgeblazen. De bol wordt in een mal geblazen of heen en weer geslingerd en zo tot een cilinder gevormd. Van de cilinder kunnen de uiteinden afgesneden worden of de uiteinden worden, om materiaal te besparen, verhit en open gewerkt. De cilinder wordt in de lengte open gesneden en in een speciale oven uitgevouwen.

459+655
DSCN 1318+1319
 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu